راستی سال 99 شد ...

12 سال وبلاگ نویسی ... مبارک :)

ما تو یه جای عجیبی از تاریخ گیر افتادیم ...

صبح میشه این شب ...

باز میشه این در ...

صبر داشته باش !

بیخیال همه غوغاهای ذهنم ...

برم کتاب بخونم و خودمو از خودم دور کنم ...

نیاز دارم کسی من رو از دست افکارم ... از دست خودم که با خودم خیلی ظالمم دور کنه ... نجات بده ...

شاید ...

شاید کتاب خوندن ...

نمیدونم ...

کتاب خوب خوندین اسمشو بگید ...

آدم خاطره باز همیشه اذیت میشه ...

مثل این روزا ...

فردام یکشنبست

مدّتی باران و تاریکی را گوش کردم. چه لذّتی دارد از فردای نیامده نترسیدن، گوش به باران دادن، چای درست کردن، پادشاه وقت خود بودن ...

روزها در راه

#شاهرخ_مسکوب

و باز هم اینجا ...امن ترین جای دنیاست برام !نیاز دارم مغزمو آروم کنم و هرچی میگردم راهی پیدا نمیکنم ... موزیک. کتاب. فیلم. نت گردی. وبلاگ خوندن. قهوه.بازی. خریدسرم تیر میکشه ... از پیشونی تا پشت گردن

برای همه دردهای مشترک ... فریاد میزنم !

من دوباره غمگینم ... و اینجا تنها جاییه که دارم که باهاش حرف بزنم ... !